Maar ik ben niet schuldig, dat is een vergissing.
Hoe kan een mens trouwens eigenlijk schuldig zijn?
We zijn toch allemaal mensen, de een zo goed als de ander.
-
dat een getuige hem verveelt.
Verveling suggereert iets van wreedheid.
Soms wordt het ook de voorzitter van de rechtbank te gortig.
Het kan zijn dat de verdachte iemand is die geen vlieg kwaad doet.
Helaas gaat het in dit geval niet om een vlieg.
Soms krijgt ook de verdachte iets nieuws te horen.
De vermaning van de rechter dat op een valse getuigenis
gevangenisstraf staat, is overbodig als er doden worden verhoord.
Als je iemand die je alleen uit de rechtszaal kent op zekere dag
op straat tegenkomt, wie moet er dan het eerst knikken,
de veroordeelde of de getuige?
[Max Frish -
Na de moord is de consternatie in de streek groot.
Vermoedens worden voorzichtig geuit en weer ingetrokken.
Harde aantijgingen zijn er echter niet. Pas na enkele maanden hebben de onderzoekers voldoende tegenstrijdige verklaringen kunnen verzamelen om de daders te vatten. De aanloop naar het assisenproces wordt bemoeilijkt door verschillen in de internationale rechtsgeldigheid van procedures. Waar de ene grens kan worden overschreden in een vlaag van zinsverbijstering, staat de andere een overtreden onverbiddelijk in de weg.
In Land's End [Horror Vacui 2] worden de betrokkenen bij de moordzaak jaren later weer terug samengebracht. Op een nog nader te bepalen locatie komt het publiek zowel op de plaats van delict als binnen in de verhoorkamer.
Naast de stedencyclus Holoceen, waarin steeds gewerkt wordt vanuit een stad of streek ergens in de wereld, startte Berlin met Tagfish de nieuwe serie Horror Vacui. In deze reeks portretten aan tafel wil het gezelschap fictieve ontmoetingen ensceneren. Aan de hand van apart gefilmde interviews wordt een gesprek tussen mensen gecreëerd dat in realiteit nooit heeft plaatsgevonden.
Concept: Berlin (Bart Baele & Yves Degryse